ƒαtαl Φƒ crαvε

ตั้งชื่อหัวข้อซะหรูไฮเลยทีเดียวเชียว อันที่จริงไม่มีอะไรมาก
แค่ไปรับผลสอบมา อากาศร้อนมากๆๆๆจนคิดว่า"นี่ตรูอยู่กลางซาฮารารึป่าวว่ะเนี่ย"
จะว่าไปชื่อแอบหรูเหมือนหนังเลยนะเออ อย่างเช่น...บทสรุปของสองเรา(อี๋เน้าเน่า).... เป็นต้น

ป๊ะป๋าดูคะแนนแล้วบ่นแล้วบ่นแล้วก็บอกว่า... "รู้มั้ยบ้านเราเก่งเลขนะ"
นั่นดิบ้านเราก็เก่งเลขจริงๆนั่นแหละ บ้านเราก็มีทั้งหมอ ทั้งฝ่ายบริหาร ทำไมเราถึงไม่เก่งเลขล่ะ?

"อันที่จริงลูกเป็นคนเก่งนะ เมื่อก่อนลูกได้ท๊อปหนิ"
นั่นสิเนอะ ทำไมตอนนี้โง่นักล่ะ

"ลูกอย่าปิดกั้นพรสวรรค์ของตัวเองสิ รู้ไหมว่าได้เปรียบคนอื่นแค่ไหน"
ปิดกั้นหรอ กั้นจากอะไรล่ะ แค่ไม่ชอบเลข

"รู้ไว้นะลูกน่ะเป็นคนเก่งนะ อย่าทิ้งมัน ที่ลูกได้แค่นี้เพราะลูกทิ้งมันไช่มั้ย"
ประโยคนี้สะเทือนใจนิดๆ ทิ้งงั้นหรอ... นั่นสิตัวเองเป็นคนทิ้งมันเองแท้ๆ

"ลูกขยันน้อยกว่าป๋า10เท่า ไม่สิ100เท่า ลูกน่ะไม่ใช่แค่ต้องเก่ง แต่ยังต้องขยันแล้วก็ต้องมีโชคอีกด้วย"
เรื่องนี้ทราบดี ว่าตัวเองมันไม่ใช่คนขยันอะไร

"ป๋าเองก็มาจุดนี้ก็เพราะผลงานและโชคด้วย ลูกมีโอกาสอีกมาก ทำไมถึงจะทิ้งมันไป"
ทำไมกันนะ ถึงไม่อยากได้มัน ถ้าวันนึงตายไปทุกคนจะทำหน้ายังไงนะ

"แก้ตัวครั้งหน้าอย่าให้พลาดอีกล่ะ ลูกสัญญาแล้วนะ"
เข้าใจแล้ว จะพยายามก็ได้ จะพยายามเอาสิ่งที่ป๋าอยากได้ ป๋าอยากได้1ใช่ไหม
เลขที่ป๋าได้มาตลอด ป๋าได้มันมาตลอดหนิที่1 ก็พยายามอยู่นะ แต่ไม่ได้ใส่ใจ
อยากใส่ใจเหมือนกัน แต่ว่าทำไมถึงเบื่อที่จะทำสิ่งพวกนั้นก็ไม่รู้

ยังไงก็แล้วแต่ช่างเถอะ ครั้งหน้าจะแก้ตัวให้ไม่ตกก็แล้วกัน
จะปิดเทอมอยู่แล้ว ไม่ทำให้ตกแน่ๆ ใครอยากจะไปซ่อมที่โรงเรียนตอนปิดเทอมกันล่ะ เนอะ!

บ่นมาหลายบรรทัดไปดูผลสอบห่วยๆของคนโง่ๆกันดีกว่า
สีแดง   คงไม่ต้องอธิบายมาก ตก
สีเขียว  คือช็อก เนื่องจากหนังสือวิทไม่มีอ่านแต่ได้เยอะ คาดว่ามันผิด