กะว่าจะให้คนอื่นอัพให้นะเนี่ย เพราะเมื่อคืนอาการหนักพอควร
ไม่มีแรงลุกแน่ๆ แต่วันนี้ตื่นเช้ามาอย่างสดใสพร้อมรับเช้าวันใหม่
ป่วยมา 4 วัน ตั้งแต่จันทร์ถึง ณ ปัจจุบัน
เมื่อวานนี้ตัดสินใจไปขึ้นเขียงเจาะเลือด เพราะไข้มันไม่ลดแถมเพิ่มอีกต่างหาก
รอป๊ะป๋ามารับ รออยู่ในบ้านมืดๆคนเดียว กลัว....ไม่มีใครอยู่บ้าน ไม่กล้าแม้แต่จะหลับตา
หม่ามี้ไปรับน้อง ยังไม่ถึง นอนในบ้านเงียบๆ.....เสียงหัวใจเต้นเร็ว ดัง
สั่นสะเทือนจนรับรู้ได้ว่าแรงและเร็ว
ไม่กล้าหลับ คิดมาก ไอร้อนๆที่จับได้จากดวงตา ทำให้ง่วงมากๆ
แต่ก็ลุกขึ้นมาอย่างเร็ว เปิดคอมคุยดีกว่า สักพักป๋าก็มา.... ดีใจ
ไปหาหมอ อ่อ...โทรนัดเจาะเลือดเองด้วยนะ ประมาณว่ายอมตายเต็มที่
พอไปถึงก็เช็คร่างกายก่อน ไม่อยากจะบอกว่าน้ำหนัก ขึ้น กรั๊กๆๆๆ
บอกไปรึยังหว่า เมื่อวันจันทร์ไปหาหมอเช็ค ได้ตาม ดังต่อไปนี้
ความดัน107 อัตราการเต้นของหัวใจ127 น้ำหนัก41.7 อุณหภูมิ38.7
มีแต่เลข 7 ทั้งนั้นเลย วันนานะเรอะ! ส่วนข้อมูลล่าสุด นั่นก็คือ!!!!!!!!!
ความดัน110 อัตราการเต้นของหัวใจ130 น้ำหนัก42.2 อุณหภูมิ39.3
ทุกอย่างเพิ่มขึ้นหมด ฮ่ะๆๆๆๆๆ ไม่แปลกใจทำไมน้ำหนักขึ้น ก็พึ้งกินฝรั่งตั้ง5ชิ้นเข้าไปนี่
เกี่ยวมั้ย? รู้สึกจะไม่เกี่ยว วัดเสร็จก็เข้าไปหาหมอเช็คอีกรอบ
เค้าเอาไอ้ที่วัดความดันบีบๆ มาพันแขนแล้วตั้งไว้ที่90 นาน5นาที
ระหว่างนั้นหมอพยายามชวนคุย แต่ใครจะไปหลงกล ไม่มีทาง แขนชา+ปวด ขนาดนั้น
หมอบอกว่า... ไม่ยอมหลงกลหมอเลยอ่ะ พยายามชวนคุยแล้วนะเนี่ย
มองนาฬิกากับแขนตัวเองตลอด กัดปาดด้วย มันปวดนี่หว่า น้ำตาจะไหลกริบๆ
5นาทีผ่านไป จุดเลือดปรากฎ แอบคิดในใจเล่นแรงขนาดนี้ไม่ขึ้นให้มันรู้ไป
เค้าก็บอกว่า ท่าทางเกล็ดเลือดจะต่ำนะ ดูสิ เยอะเชียว
ก็ผิวบางอยู่แล้วนี่ เล่นสะขนาดนี้ ไม่มีก็แปลกคนแล้ว หรือคนอื่นทำแบบเดียวกันแล้วไม่เป็น?
ปกติชนอะไรจะขึ้นคล้ายๆเม็ดเลือดแบบนี้ นานเลยกว่าจะหายเอง นี่พี่แกเล่นตั้งแต่ศอกขวา
ถ้าไม่ใช้ไข้เลือดออกล่ะ คอยดู *-* จะบ่นให้หนำใจเลย
แล้วก็โดนส่งไปเจาะเลือด ระหว่างทางไปแล็บ กัดปาก มือเย็น จับมือแม่ไว้ กลัว!!!!
ไปถึงนั่ง แค่นั่งบ่อน้ำตาก็แตกก่อนเค้าจะหยิบเข็มออกมาสะอีก
เกาะแม่ร้องไห้โรงบาลแตก ออกมาจากแล็บก็ยังไม่หาย ยังสะอึกสะอื้นเป็นที่น่าเวทนา
ก็กลัวเข็มนี่หว่า -*- ช่วยไม่ได้ มันสะเทือนใจเป็นเรื่องธรรมดา
เคยโดนฉีดยาที่แสบสุดๆ ขนาดต้องมีบุรุษพยาบาลจับตั้งหลายคน
นั่นคือสิ่งฝั่งใจในเรื่องเข็ม ตอนเด็กๆ แก้ไม่หายสักที บางทีอาจจะหายกลัวนะ
หากว่าโดนเจาะทุกวันเป็นกิจวัตร แล้วก็ไปกินข้าวหน้าโรงบาล แน่นอนของอร่ยตรึม
หน้าโรงบาลนี้ขึ้นชื่อของอร่อย หึหึ กินไปได้นิดเดียว ไม่อยากกินอีกแล้ว
รอ40นาทีอ่ะ ผลเลือด ก็ถามหม่ามี้เลือดสีอะไรหรอ
(หมายถึงเข้มมั้ยจางมั้ยย่ะ เลือดช้านคงไม่สีม่วงหรอก)
ขืนเลือกสีอื่นคงถูกเจาะเยอะกว่านี้แน่เลย แม่บอกว่าแดงจริงๆ แดงไม่เข้มมีแถมมีน้ำใสๆอีกต่างหาก
สงสัยว่านั่นคือ เกล็ดเลือดรึ? ไม่แน่ใจ เลยคัตเตอร์บาด มันไหลมาพร้อมเลือด นานแล้วช่างมัน
กินข้าวเสร็จก็เดินเข้าโรงบาล ฟังผล หมอบอกว่า....ผลเลือดไม่แน่ชัด เย้โย่ว!ยิ๊ปปี้!วู้วฮู้ว!
แถมยังบอกอีกว่ามั่นใจ ไข้เลือดออกมาอีกต่างหาก กินน้ำเยอะๆกินข้าวเท่าที่กินได้
จะให้ยาโรคกระเพาะมากิน กันอ้วกเป็นเลือด!!! หมอว่างั้น
ถ้าปัสวะเป็นเลือด หรือเลือดออกมากผิดปกติ ให้มาโรงบาลทันที
สรุป!!!!!!! ไม่ต้องนอนโรงบาล ดีใจที่สุดในโลก ยอมทุกอย่างเพื่อไม่นอนโรงบาล
นั่นรอรับยาตาแทบลืมไม่ขึ้น ง่วงมาก อากาศเย็นอีกต่างหาก นั่งซบน้อง
รับเสร็จป๋าก็พากลับ แถมทำให้เดี้ยนสะเทือนใจจนร้องไห้อีก อารมณ์ไม่ค่อยเสถียร
ป๋าพยายามมากกกกกกกกกกกกก เห็นนอนก่อนช้านทุกทีแหละ
ก็ขับรถมาตั้งไกลนี่นา วันนี้บอกว่าถ้าไม่ดีนะหรือจะไปหาหมอโทรมานะ เดี๋ยวจะรีบไปรับ
แหม ป๊ะป๋าน่ารักจริงๆเลย(เข้าข้างพ่อสุดริด)
*หนีหายไปถ่ายรูปประกอบ ก่อนหนีไปหลับ ก่อนกลับมาอัพ แหะๆๆๆ*
เขียวเลยอ่าาาาาาา ตรงที่โดนเจาะเลือด
รอยจุดแดงๆขึ้นตรึม เนื่องจากโดนที่วัดความดันรัดแรงและนานจนจุดขึ้น
มันทำให้หมอนั่นปักใจเชื่อมันคือ ไข้เลือดออก --0--
ผลตรวจเลือดยังไม่แน่ชัด ว่ะฮ่ะๆๆๆ รอดจาก ร.พ. อย่างหวิดๆ
ท้ายสุดดดดดดดด!!!!!!!!!!
